Tebbet Suresi
Tebbet suresi 5 ayettir ve Mesed suresi adıyla da anılır. Kur'an'da bir kişinin künyesiyle anıldığı ender yerlerden biridir.
- Sure numarası
- 111. sure
- Arapça adı
- المسد
- Ayet sayısı
- 5 ayet
- Nüzul yeri
- Mekki (Mekke dönemi)
- Nüzul sırası
- 6.
- Cüz
- 30. cüz
- Ana konusu
- Malın ve konumun fayda vermemesi
Adının anlamı
Tebbet, t-b-b kökünden gelir ve kurumak, ziyana uğramak anlamındadır. Surenin diğer adı Mesed, son ayetteki "bükülmüş ip" anlamındaki kelimeden gelir.
Temel temaları
- mal
- akrabalık
- hesap
Tebbet suresi — Arapçası ve anlamı
Okunuş, Arapça metni Latin harfleriyle okumaya yardımcı olmak içindir ve yaklaşıktır. Doğru telaffuz ancak dinleyerek ve öğrenerek edinilir; bu satırlar bir hoca eşliğinde öğrenmenin yerini tutmaz.
Aşağıdaki Türkçe anlam bu siteye aittir; herhangi bir mealden alınmamıştır. Amacı ayetin ne dediğini açık Türkçeyle aktarmaktır, basılı bir mealin yerini tutmaz. Anlam metni Arapçanın karşılığı değil, karşılığının aktarımıdır — esas olan Arapça metindir.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ
Tebbet yedâ ebî lehebin vetebb
Ebû Leheb'in iki eli kurusun; kurudu da.
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ
Mâ ağnâ anhü mâlühû vemâ keseb
Ne malı ona fayda verdi ne de kazandığı.
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ
Seyaslâ nâran zâte leheb
O, alevli bir ateşe girecektir.
وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ
Vemraetühû hammâlete’l-hatab
Karısı da; odun taşıyıcısı olarak.
فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ
Fî cîdihâ hablün min mesed
Boynunda bükülmüş bir ip vardır.
Arapça Kur’an metni Tanzil Project tarafından hazırlanmıştır (Uthmani imlası, sürüm 1.1). Lisans: Creative Commons Attribution 3.0 —tanzil.net
Malın fayda vermemesi
İkinci ayet surenin merkezindedir: "Ne malı ona fayda verdi ne de kazandığı."
Klasik tefsirlerde bu ifade, mal ile kazanılan konumun birlikte anılması bakımından ele alınır. Ebû Leheb Mekke'nin ileri gelenlerindendi ve Hz. Peygamber'in amcasıydı.
Sure bu haliyle akrabalığın da servetin de tek başına bir karşılık üretmediğini bildirir. Aynı fikir Şuarâ 214'te ve Tevbe 113-114'te başka biçimlerde geçer.
Adın anılması
Kur'an genellikle kişileri künyeyle anmaz; olayları ve tutumları anlatır.
Bu sure ender bir istisnadır. Klasik tefsirlerde bunun, muhalefetin kişisel ve açık bir biçim almasıyla açıklandığı görülür.
"Ebû Leheb" bir künyedir ve "alev babası" anlamına gelir; klasik kaynaklarda surenin üçüncü ayetindeki ateşle bu ad arasında bir ilişki kurulduğu belirtilir.
Kaynaklar
- Kur’anTebbet 111:1-5 — Surenin metni
- Kur’anŞuarâ 26:214 — Yakın akrabanın uyarılması
- Klasik kaynakSiyer ve tefsir literatürü — Surenin tarihsel bağlamı
Son güncelleme: