Hastalık ve şifa için ne okunur?

Şifa için en sağlam kaynaklı dua, Buhârî'de nakledilen "Allâhümme rabbe'n-nâs, ezhibi'l-be'se, işfi ente'ş-şâfî" duasıdır. Duada şifanın kaynağı açıkça belirtilir ve "senin şifandan başka şifa yoktur" denir.

Kur'an'da şifa kelimesi altı yerde geçer ve dikkat çekici olan şudur: bu geçişlerin çoğu bedensel hastalıkla değil, göğüsteki hâlle ilgilidir. Aşağıdaki ayetler bu kullanımların tamamını gösterir.

Enbiyâ suresi 112 ayettir ve adı "peygamberler" anlamına gelir. Bu sitedeki şifa, sıkıntı ve çocuk duası sayfalarının dayandığı üç dua bu surededir.

Nahl suresi 128 ayettir ve adı "bal arısı" anlamına gelir. 90. ayeti Türkiye'de hutbelerin sonunda okunan ayettir; 69. ayeti ise balda şifa bulunduğunu bildirir.

Sâd suresi 88 ayettir. Ortasında Hz. Dâvûd'a gelen iki davacının kıssası yer alır ve orada yargılamanın bir kuralı verilir.

Şuarâ suresi 227 ayettir. 80. ayeti şifayı Allah'a, hastalanmayı kendine bağlayan ifadesiyle bilinir; 89. ayeti selim kalpten söz eder.

Yûnus suresi 109 ayettir. 57. ayeti Kur'an'ı gönüllerdekine bir şifa olarak niteler; 62. ayeti Allah'ın dostlarına korku olmadığını bildirir.

Asel, Arapça "bal" demektir. Kur'an'da tam olarak bir kez geçer: Muhammed 47:15'te cennet tasvirinde "süzülmüş baldan ırmaklar" ifadesinde. Nahl suresindeki bal ayeti ise bu kelimeyi kullanmaz, arıyı ve içeceğini anlatır.