Er-Rahmân Esması
Er-Rahmân, "rahmeti her şeyi kuşatan" anlamına gelir. Kur'an'da Allah'tan sonra en çok geçen isimdir ve klasik kaynaklarda ayırt edici özelliği şudur: bu rahmet inanan inanmayan ayrımı yapmadan bütün varlığı kapsar.
الرَّحْمَٰن
OkunuşuEr-Rahmân
AnlamıRahmeti bütün varlığı, ayrım gözetmeksizin kuşatan
- Sıra
- 1. isim
- Kelime kökü
- ر ح م (r-h-m) — acımak, esirgemek, şefkat göstermek. Aynı kökten "rahim" (ana rahmi) kelimesi gelir; klasik sözlükler bu bağı, koşulsuz koruyup besleme anlamıyla açıklar.
- Kur'an'da geçişi
- Fâtiha 1:1, Rahmân 55:1-2, İsrâ 17:110
Anlam katmanları
- Rahmeti yaratılmışların tamamına ulaşan
- Bu dünyada herkese, iman şartına bağlı olmadan lütufta bulunan
- Rahmeti zatının gereği olan, sonradan kazanılmış bir sıfat olmayan
Kur'an'daki kullanımı
Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla.
Fâtiha 1:1
Rahmân, Kur'an'ı öğretti.
Rahmân 55:1-2
De ki: İster Allah diye çağırın, ister Rahmân diye çağırın. Hangisiyle çağırırsanız, en güzel isimler O'nundur.
İsrâ 17:110
Dua bağlamında kullanımı
Er-Rahmân, besmelenin ve Fâtiha'nın içinde her gün defalarca tekrarlanır. Klasik dua edebinde duaya rahmet isimleriyle başlamak, talebi Allah'ın rahmetine dayandırmak anlamına gelir.
Bu isim hakkında yaygın iddialar
Her esmanın bir "ebced değeri" ve buna bağlı bir zikir sayısı vardır; o sayıda okunmalıdır.
Ebced, Arap harflerine sayı değeri veren bir sistemdir ve şiirde tarih düşürmek için kullanılmıştır. Kur'an'da veya sahih hadis kaynaklarında esmaların belirli sayılarda okunmasını emreden bir bildirim yoktur. A'râf 7:180 Esmaül Hüsna ile dua edilmesini tavsiye eder, ancak sayı şartı koymaz.
Her esmanın bir "zikir saati" ve "zikir günü" vardır.
Bu tasnif Kur'an ve sahih hadis kaynaklı değildir. Gezegenlere saat ve gün atfeden sistemler İslam öncesi astroloji geleneğinden gelir ve klasik kelam kaynaklarında bu tür belirlemelere itibar edilmez.
Rahmân ile Rahîm arasındaki fark
İki isim de aynı kökten gelir ama kalıpları farklıdır. "Rahmân" fa'lân kalıbındadır ve Arapçada bu kalıp doluluk, taşkınlık ve geçicilik bildirir. "Rahîm" ise fa'îl kalıbındadır ve süreklilik bildirir.
Klasik tefsirlerde bu dilbilimsel fark şöyle yorumlanır: Rahmân, dünyada herkesi kapsayan ama bu hayatla sınırlı olan geniş rahmeti; Rahîm ise inananlara yönelik, ahirete de uzanan sürekli rahmeti ifade eder. İbn Abbas'a nispet edilen "Rahmân dünyanın, Rahîm ahiretin" şeklindeki özet bu ayrımı anlatır.
Neden yalnızca Allah için kullanılır
Kur'an'da "rahîm" sıfatı bir insan için de kullanılır: Tevbe 128'de Hz. Peygamber "raûf ve rahîm" olarak nitelenir. Ama "Rahmân" hiçbir yerde Allah'tan başkası için kullanılmaz.
İsrâ 110. ayette Rahmân'ın Allah adıyla eşdeğer bir çağırma ismi olarak sunulması da bunu destekler. Klasik kaynaklarda Rahmân, Allah lafzı gibi yalnızca Allah'a ait bir isim kabul edilir.
Sık sorulan sorular
Er-Rahmân ile Er-Rahîm arasındaki fark nedir?
İkisi de aynı kökten gelir. Rahmân, Arapçada doluluk bildiren bir kalıptadır ve dünyada herkesi kapsayan geniş rahmeti ifade eder. Rahîm ise süreklilik bildiren bir kalıptadır ve inananlara yönelik, ahirete uzanan rahmeti anlatır. "Rahîm" bir insan için de kullanılabilirken "Rahmân" yalnızca Allah için kullanılır.
Er-Rahmân Kur'an'da kaç kez geçer?
Rahmân ismi Kur'an'da elliden fazla yerde geçer ve 55. sure onun adını taşır. Ayrıca her surenin başındaki besmelede yer alır.
Kaynaklar
- Kur’anFâtiha 1:1 — Besmelede geçen isim
- Kur’anİsrâ 17:110 — Allah ve Rahmân adlarının eşdeğerliği
- Kur’anRahmân 55:1-2 — Surenin açılışı
- Kur’anA'râf 7:180 — Esmaül Hüsna ile dua edilmesi
- Klasik kaynakTirmizî, Deavât 82 — Doksan dokuz ismin sayıldığı rivayet
Son güncelleme: