Hûd Suresi

Hûd suresi — Arapçası ve anlamı

Aşağıdaki Türkçe anlam bu siteye aittir; herhangi bir mealden alınmamıştır. Amacı ayetin ne dediğini açık Türkçeyle aktarmaktır, basılı bir mealin yerini tutmaz. Anlam metni Arapçanın karşılığı değil, karşılığının aktarımıdır — esas olan Arapça metindir.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   الٓر كِتَٰبٌ أُحْكِمَتْ ءَايَٰتُهُۥ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ

   Elif Lâm Râ. Bu, ayetleri sağlamlaştırılmış, sonra hikmet sahibi ve her şeyden haberdar olan tarafından açıklanmış bir kitaptır.

2. 2

   أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ إِنَّنِى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ

   Allah'tan başkasına kulluk etmeyin diye. Şüphesiz ben, O'ndan size gelen bir uyarıcı ve müjdeciyim.

3. 3

   وَأَنِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَٰعًا حَسَنًا إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِى فَضْلٍ فَضْلَهُۥ وَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ

   Ve Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na yönelin ki, belirlenmiş bir süreye kadar sizi güzel bir yararlanmayla yararlandırsın ve her lütuf sahibine lütfunu versin. Yüz çevirirseniz, sizin için büyük bir günün azabından korkarım.

4. 4

   إِلَى ٱللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ

   Dönüşünüz Allah'adır ve O'nun her şeye gücü yeter.

5. 5

   أَلَآ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا۟ مِنْهُ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ

   Bilin ki onlar, O'ndan gizlenmek için göğüslerini büker. Bilin ki elbiselerine büründüklerinde, Allah gizlediklerini de açığa vurduklarını da bilir. Şüphesiz O, göğüslerin özünü bilendir.

6. 6

   وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِى كِتَٰبٍ مُّبِينٍ

   Yeryüzünde hiçbir canlı yoktur ki rızkı Allah'a ait olmasın. O, canlının durduğu yeri de emanet bırakıldığı yeri de bilir. Hepsi apaçık bir kitaptadır.

7. 7

   وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُۥ عَلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِنۢ بَعْدِ ٱلْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

   Gökleri ve yeri altı günde yaratan O'dur; arşı su üzerindeydi. Hanginizin daha güzel iş yaptığını denemek için. Andolsun "Siz ölümden sonra diriltileceksiniz" desen, gerçeği örtenler mutlaka der ki: "Bu apaçık bir büyüden başka bir şey değildir."

8. 8

   وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٍ مَّعْدُودَةٍ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُۥٓ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ

   Andolsun azabı onlardan sayılı bir süreye kadar ertelesek, mutlaka derler ki: "Onu tutan nedir?" Bilin ki azap onlara geldiği gün, kendilerinden geri çevrilmez ve alay ettikleri şey onları kuşatır.

9. 9

   وَلَئِنْ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَٰهَا مِنْهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٌ كَفُورٌ

   Andolsun insana katımızdan bir rahmet tattırsak, sonra onu kendisinden çekip alsak, kesinlikle umutsuzluğa düşer ve nankör olur.

10. 10

    وَلَئِنْ أَذَقْنَٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌ فَخُورٌ

    Andolsun kendisine dokunan bir sıkıntının ardından ona bir nimet tattırsak, mutlaka der ki: "Kötülükler benden gitti." Şüphesiz o şımarık ve övüngendir.

11. 11

    إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ

    Ancak sabreden ve salih amel işleyenler başka. İşte onlar için bağışlanma ve büyük bir karşılık vardır.

12. 12

    فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ وَضَآئِقٌۢ بِهِۦ صَدْرُكَ أَن يَقُولُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٌ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ وَكِيلٌ

    Sana vahyedilenin bir kısmını, "Ona bir hazine indirilmeli ya da onunla birlikte bir melek gelmeli değil miydi?" demeleri yüzünden göğsün daraldığı için terk edecek olma. Sen ancak bir uyarıcısın; Allah ise her şeye vekildir.

13. 13

    أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ قُلْ فَأْتُوا۟ بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهِۦ مُفْتَرَيَٰتٍ وَٱدْعُوا۟ مَنِ ٱسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

    Yoksa "Onu uydurdu" mu diyorlar? De ki: Doğru söylüyorsanız, onun benzeri uydurulmuş on sure getirin ve Allah'tan başka gücünüzün yettiği kimseleri de çağırın.

14. 14

    فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلْمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ

    Size karşılık vermezlerse, bilin ki o ancak Allah'ın ilmiyle indirilmiştir ve O'ndan başka ilah yoktur. Artık teslim oluyor musunuz?

15. 15

    مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَٰلَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ

    Kim dünya hayatını ve süsünü isterse, yaptıklarının karşılığını orada tam olarak veririz ve onlar orada eksiltilmezler.

16. 16

    أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا۟ فِيهَا وَبَٰطِلٌ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

    İşte onlar için ahirette ateşten başkası yoktur. Orada yaptıkları boşa gitmiştir ve işledikleri geçersizdir.

17. 17

    أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِۦ كِتَٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامًا وَرَحْمَةً أُو۟لَٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ مِنَ ٱلْأَحْزَابِ فَٱلنَّارُ مَوْعِدُهُۥ فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍ مِّنْهُ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ

    Rabbinden apaçık bir delil üzere olan, kendisini O'ndan bir şahidin izlediği ve ondan önce bir önder ve rahmet olarak Mûsâ'nın kitabının bulunduğu kimse mi? İşte onlar ona iman eder. Gruplardan kim onu inkâr ederse, varacağı yer ateştir. Ondan şüphe içinde olma; şüphesiz o, Rabbinden gelen gerçektir. Fakat insanların çoğu iman etmez.

18. 18

    وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أُو۟لَٰٓئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ ٱلْأَشْهَٰدُ هَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ كَذَبُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ أَلَا لَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ

    Allah'a karşı yalan uydurandan daha zalim kim olabilir? İşte onlar Rablerine sunulur ve şahitler der ki: "Bunlar, Rablerine karşı yalan söyleyenlerdir." Bilin ki Allah'ın laneti zalimlerin üzerinedir.

19. 19

    ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَٰفِرُونَ

    Onlar, Allah'ın yolundan alıkoyan, onda eğrilik arayan ve ahireti inkâr edenlerdir.

20. 20

    أُو۟لَٰٓئِكَ لَمْ يَكُونُوا۟ مُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ يُضَٰعَفُ لَهُمُ ٱلْعَذَابُ مَا كَانُوا۟ يَسْتَطِيعُونَ ٱلسَّمْعَ وَمَا كَانُوا۟ يُبْصِرُونَ

    İşte onlar, yeryüzünde âciz bırakacak değildir ve Allah'tan başka dostları da yoktur. Azap onlara kat kat edilir. İşitmeye güçleri yetmiyordu ve görmüyorlardı.

21. 21

    أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ

    İşte onlar kendilerini hüsrana uğratmışlardır ve uydurdukları şeyler kendilerinden kaybolmuştur.

22. 22

    لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ هُمُ ٱلْأَخْسَرُونَ

    Şüphesiz onlar, ahirette en çok hüsrana uğrayanlardır.

23. 23

    إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَأَخْبَتُوٓا۟ إِلَىٰ رَبِّهِمْ أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ

    İman edip salih amel işleyenler ve Rablerine gönülden bağlananlar; işte onlar cennetin halkıdır ve orada sürekli kalacaklardır.

24. 24

    مَثَلُ ٱلْفَرِيقَيْنِ كَٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْأَصَمِّ وَٱلْبَصِيرِ وَٱلسَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

    İki grubun örneği, kör ve sağır olan ile gören ve işiten gibidir. Örnek olarak eşit olurlar mı? Hâlâ öğüt almaz mısınız?

25. 25

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ

    Andolsun Nûh'u kavmine gönderdik: "Şüphesiz ben, sizin için apaçık bir uyarıcıyım.

26. 26

    أَن لَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ

    Allah'tan başkasına kulluk etmeyin. Şüphesiz ben, sizin için acı bir günün azabından korkuyorum."

27. 27

    فَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ مَا نَرَىٰكَ إِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَىٰكَ ٱتَّبَعَكَ إِلَّا ٱلَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِىَ ٱلرَّأْىِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍۭ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَٰذِبِينَ

    Kavminden inkâr eden ileri gelenler dedi ki: "Biz seni ancak bizim gibi bir insan görüyoruz. Sana, içimizden görüşü kısa olan ayaktakımından başkasının uyduğunu görmüyoruz. Sizin bize bir üstünlüğünüzü de görmüyoruz; aksine sizi yalancılar sanıyoruz."

28. 28

    قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى رَحْمَةً مِّنْ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَٰرِهُونَ

    Dedi ki: "Ey kavmim! Ne dersiniz, Rabbimden apaçık bir delil üzere isem ve bana katından bir rahmet vermişse de bu size gizli bırakılmışsa; siz ondan hoşlanmazken onu size zorla mı kabul ettireceğiz?

29. 29

    وَيَٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَلَٰكِنِّىٓ أَرَىٰكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ

    Ey kavmim! Buna karşılık sizden bir mal istemiyorum. Benim karşılığım ancak Allah'a aittir. İman edenleri de kovacak değilim. Şüphesiz onlar Rablerine kavuşacaklar; fakat ben sizi cahillik eden bir topluluk görüyorum.

30. 30

    وَيَٰقَوْمِ مَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

    Ey kavmim! Onları kovarsam, Allah'a karşı bana kim yardım eder? Hâlâ düşünmez misiniz?

31. 31

    وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّى مَلَكٌ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِىٓ أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيْرًا ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِىٓ أَنفُسِهِمْ إِنِّىٓ إِذًا لَّمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ

    Size, Allah'ın hazineleri yanımdadır demiyorum; gaybı da bilmem. Melek olduğumu da söylemiyorum. Gözlerinizin hor gördüğü kimseler için, Allah onlara asla bir hayır vermez de demiyorum. Allah, içlerindekini daha iyi bilir. Böyle dersem, şüphesiz zalimlerden olurum."

32. 32

    قَالُوا۟ يَٰنُوحُ قَدْ جَٰدَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَٰلَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

    Dediler ki: "Ey Nûh! Bizimle tartıştın ve tartışmayı uzattın. Doğru söyleyenlerden isen, bizi tehdit ettiğini getir."

33. 33

    قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ ٱللَّهُ إِن شَآءَ وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ

    Dedi ki: "Onu size ancak Allah dilerse getirir ve siz âciz bırakacak değilsiniz.

34. 34

    وَلَا يَنفَعُكُمْ نُصْحِىٓ إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ ٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

    Allah sizi azdırmak istiyorsa, size öğüt vermek istesem de öğüdüm size yarar sağlamaz. O sizin Rabbinizdir ve O'na döndürülürsünüz."

35. 35

    أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ قُلْ إِنِ ٱفْتَرَيْتُهُۥ فَعَلَىَّ إِجْرَامِى وَأَنَا۠ بَرِىٓءٌ مِّمَّا تُجْرِمُونَ

    Yoksa "Onu uydurdu" mu diyorlar? De ki: Onu uydurduysam, suçum benimdir; ben ise sizin işlediğiniz suçlardan uzağım.

36. 36

    وَأُوحِىَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُۥ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلَّا مَن قَدْ ءَامَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ

    Nûh'a vahyedildi: "Kavminden, iman etmiş olanlardan başkası artık iman etmeyecek. Öyleyse yaptıklarına üzülme.

37. 37

    وَٱصْنَعِ ٱلْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَٰطِبْنِى فِى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ

    Gözetimimiz altında ve vahyimizle gemiyi yap. Zulmedenler hakkında bana başvurma; şüphesiz onlar boğulacaklardır."

38. 38

    وَيَصْنَعُ ٱلْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِّن قَوْمِهِۦ سَخِرُوا۟ مِنْهُ قَالَ إِن تَسْخَرُوا۟ مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ

    Gemiyi yapıyordu. Kavminden ileri gelenler yanından her geçtiğinde onunla alay ediyorlardı. Dedi ki: "Bizimle alay ediyorsanız, biz de sizinle, alay ettiğiniz gibi alay edeceğiz.

39. 39

    فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ

    Aşağılayıcı azabın kime geleceğini ve sürekli azabın kimin üzerine ineceğini yakında bileceksiniz."

40. 40

    حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمْرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلْنَا ٱحْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ ٱلْقَوْلُ وَمَنْ ءَامَنَ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٌ

    Nihayet emrimiz geldiğinde ve tandır kaynadığında dedik ki: "Her türden ikişer çift ile, aleyhine söz geçmiş olanlar dışında aileni ve iman edenleri ona bindir." Onunla birlikte iman edenler ancak azdı.

41. 41

    وَقَالَ ٱرْكَبُوا۟ فِيهَا بِسْمِ ٱللَّهِ مَجْر۪ىٰهَا وَمُرْسَىٰهَآ إِنَّ رَبِّى لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ

    Dedi ki: "Ona binin; yüzmesi de durması da Allah'ın adıyladır. Şüphesiz Rabbim çok bağışlayan, çok merhamet edendir."

42. 42

    وَهِىَ تَجْرِى بِهِمْ فِى مَوْجٍ كَٱلْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبْنَهُۥ وَكَانَ فِى مَعْزِلٍ يَٰبُنَىَّ ٱرْكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلْكَٰفِرِينَ

    Gemi, dağlar gibi dalgalar içinde onları götürüyordu. Nûh, bir kenarda duran oğluna seslendi: "Yavrucuğum! Bizimle birlikte bin ve gerçeği örtenlerle olma."

43. 43

    قَالَ سَـَٔاوِىٓ إِلَىٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنِى مِنَ ٱلْمَآءِ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا ٱلْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُغْرَقِينَ

    Dedi ki: "Beni sudan koruyacak bir dağa sığınacağım." Nûh dedi ki: "Bugün, merhamet ettiği kimseler dışında Allah'ın emrinden koruyacak yoktur." Aralarına dalga girdi ve o, boğulanlardan oldu.

44. 44

    وَقِيلَ يَٰٓأَرْضُ ٱبْلَعِى مَآءَكِ وَيَٰسَمَآءُ أَقْلِعِى وَغِيضَ ٱلْمَآءُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ وَٱسْتَوَتْ عَلَى ٱلْجُودِىِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ

    Denildi ki: "Ey yer, suyunu yut! Ey gök, tut!" Su çekildi, iş bitirildi ve gemi Cûdî'ye oturdu. Denildi ki: "Zalim topluluk uzak olsun!"

45. 45

    وَنَادَىٰ نُوحٌ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبْنِى مِنْ أَهْلِى وَإِنَّ وَعْدَكَ ٱلْحَقُّ وَأَنتَ أَحْكَمُ ٱلْحَٰكِمِينَ

    Nûh Rabbine seslendi ve dedi ki: "Rabbim! Şüphesiz oğlum ailemdendir; şüphesiz senin vaadin gerçektir ve sen hüküm verenlerin en hayırlısısın."

46. 46

    قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيْرُ صَٰلِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌ إِنِّىٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْجَٰهِلِينَ

    Buyurdu ki: "Ey Nûh! Şüphesiz o senin ailenden değildir; o, salih olmayan bir iştir. Bilgin olmayan bir şeyi benden isteme. Sana, cahillerden olmamanı öğütlerim."

47. 47

    قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِى بِهِۦ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِى وَتَرْحَمْنِىٓ أَكُن مِّنَ ٱلْخَٰسِرِينَ

    Dedi ki: "Rabbim! Bilgim olmayan bir şeyi senden istemekten sana sığınırım. Beni bağışlamaz ve bana merhamet etmezsen, hüsrana uğrayanlardan olurum."

48. 48

    قِيلَ يَٰنُوحُ ٱهْبِطْ بِسَلَٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكَٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٍ مِّمَّن مَّعَكَ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ

    Denildi ki: "Ey Nûh! Bizden bir esenlik ve seninle birlikte olanlardan gelecek topluluklara bereketlerle in. Öyle topluluklar da olacak ki onları yararlandıracağız, sonra onlara bizden acı bir azap dokunacaktır."

49. 49

    تِلْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهَآ إِلَيْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَآ أَنتَ وَلَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَٰذَا فَٱصْبِرْ إِنَّ ٱلْعَٰقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ

    Bunlar, sana vahyettiğimiz gayb haberlerindendir. Bundan önce onları ne sen biliyordun ne de kavmin. Öyleyse sabret; şüphesiz güzel son, sakınanlarındır.

50. 50

    وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ

    Âd'a da kardeşleri Hûd'u gönderdik. Dedi ki: "Ey kavmim! Allah'a kulluk edin; sizin için O'ndan başka ilah yoktur. Siz ancak uyduruyorsunuz.

51. 51

    يَٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱلَّذِى فَطَرَنِىٓ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

    Ey kavmim! Buna karşılık sizden bir karşılık istemiyorum. Benim karşılığım, ancak beni yaratana aittir. Hâlâ akletmez misiniz?

52. 52

    وَيَٰقَوْمِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا۟ مُجْرِمِينَ

    Ey kavmim! Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na yönelin ki, üzerinize gökten bol yağmur göndersin ve gücünüze güç katsın. Suçlular olarak yüz çevirmeyin."

53. 53

    قَالُوا۟ يَٰهُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِىٓ ءَالِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ

    Dediler ki: "Ey Hûd! Bize apaçık bir delil getirmedin; biz senin sözünle ilahlarımızı bırakacak değiliz ve sana inanacak da değiliz.

54. 54

    إِن نَّقُولُ إِلَّا ٱعْتَرَىٰكَ بَعْضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوٓءٍ قَالَ إِنِّىٓ أُشْهِدُ ٱللَّهَ وَٱشْهَدُوٓا۟ أَنِّى بَرِىٓءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ

    Ancak şunu diyoruz: İlahlarımızdan biri seni kötülükle çarpmış." Dedi ki: "Şüphesiz ben Allah'ı şahit tutuyorum; siz de şahit olun ki ben, ortak koştuklarınızdan uzağım.

55. 55

    مِن دُونِهِۦ فَكِيدُونِى جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ

    O'ndan başka. Öyleyse hepiniz bana tuzak kurun, sonra bana süre tanımayın.

56. 56

    إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّى وَرَبِّكُم مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَآ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ

    Şüphesiz ben, benim de sizin de Rabbiniz olan Allah'a tevekkül ettim. Hiçbir canlı yoktur ki O, onu alnından tutmuş olmasın. Şüphesiz Rabbim dosdoğru bir yol üzeredir.

57. 57

    فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقَدْ أَبْلَغْتُكُم مَّآ أُرْسِلْتُ بِهِۦٓ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّى قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُۥ شَيْـًٔا إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَفِيظٌ

    Yüz çevirirseniz, ben size gönderildiğim şeyi bildirdim. Rabbim, sizin yerinize başka bir kavim getirir ve siz O'na hiçbir zarar veremezsiniz. Şüphesiz Rabbim her şeyi koruyandır."

58. 58

    وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَنَجَّيْنَٰهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ

    Emrimiz geldiğinde, Hûd'u ve onunla birlikte iman edenleri katımızdan bir rahmetle kurtardık ve onları ağır bir azaptan kurtardık.

59. 59

    وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا۟ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا۟ رُسُلَهُۥ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ

    İşte Âd; Rablerinin ayetlerini bile bile inkâr ettiler, elçilerine karşı geldiler ve her inatçı zorbanın emrine uydular.

60. 60

    وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ أَلَآ إِنَّ عَادًا كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُودٍ

    Bu dünyada da kıyamet gününde de bir lanetle izlendiler. Bilin ki Âd, Rablerini inkâr etti. Bilin ki, Hûd'un kavmi Âd uzak olsun!

61. 61

    وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَٰلِحًا قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَٱسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَٱسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّى قَرِيبٌ مُّجِيبٌ

    Semûd'a da kardeşleri Sâlih'i gönderdik. Dedi ki: "Ey kavmim! Allah'a kulluk edin; sizin için O'ndan başka ilah yoktur. Sizi yerden var eden ve orada sizi yerleştiren O'dur. Öyleyse O'ndan bağışlanma dileyin, sonra O'na yönelin. Şüphesiz Rabbim yakındır, karşılık verendir."

62. 62

    قَالُوا۟ يَٰصَٰلِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَٰذَآ أَتَنْهَىٰنَآ أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِى شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍ

    Dediler ki: "Ey Sâlih! Bundan önce sen aramızda umut bağlanan biriydin. Atalarımızın kulluk ettiğine kulluk etmemizi bize yasaklıyor musun? Şüphesiz biz, bizi çağırdığın şey hakkında kuşku veren bir şüphe içindeyiz."

63. 63

    قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى مِنْهُ رَحْمَةً فَمَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُۥ فَمَا تَزِيدُونَنِى غَيْرَ تَخْسِيرٍ

    Dedi ki: "Ey kavmim! Ne dersiniz, Rabbimden apaçık bir delil üzere isem ve bana katından bir rahmet vermişse, O'na karşı gelirsem Allah'a karşı bana kim yardım eder? Bana, hüsrandan başkasını artırmazsınız.

64. 64

    وَيَٰقَوْمِ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمْ ءَايَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِىٓ أَرْضِ ٱللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ

    Ey kavmim! İşte Allah'ın devesi; sizin için bir ayettir. Onu bırakın, Allah'ın yerinde otlasın ve ona kötülükle dokunmayın; yoksa sizi yakın bir azap yakalar."

65. 65

    فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا۟ فِى دَارِكُمْ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍ ذَٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ

    Onu kestiler. Dedi ki: "Yurdunuzda üç gün yararlanın. Bu, yalanlanmayacak bir vaattir."

66. 66

    فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَٰلِحًا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْىِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ

    Emrimiz geldiğinde, Sâlih'i ve onunla birlikte iman edenleri katımızdan bir rahmetle, o günün aşağılanmasından kurtardık. Şüphesiz Rabbin güçlüdür, üstündür.

67. 67

    وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَٰرِهِمْ جَٰثِمِينَ

    Zulmedenleri o korkunç ses yakaladı ve yurtlarında diz üstü çöküp kaldılar.

68. 68

    كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَا۟ كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِّثَمُودَ

    Sanki orada hiç yaşamamışlardı. Bilin ki Semûd, Rablerini inkâr etti. Bilin ki Semûd uzak olsun!

69. 69

    وَلَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوا۟ سَلَٰمًا قَالَ سَلَٰمٌ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ

    Andolsun elçilerimiz İbrâhîm'e müjdeyle geldi ve "Selam" dediler. O da "Selam" dedi ve gecikmeden kızartılmış bir buzağı getirdi.

70. 70

    فَلَمَّا رَءَآ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا۟ لَا تَخَفْ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ

    Ellerinin ona uzanmadığını görünce, onları yadırgadı ve içine bir korku düştü. Dediler ki: "Korkma; biz Lût kavmine gönderildik."

71. 71

    وَٱمْرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَٰهَا بِإِسْحَٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسْحَٰقَ يَعْقُوبَ

    Ayakta duran karısı güldü; ona da İshâk'ı ve İshâk'ın ardından Ya'kûb'u müjdeledik.

72. 72

    قَالَتْ يَٰوَيْلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٌ وَهَٰذَا بَعْلِى شَيْخًا إِنَّ هَٰذَا لَشَىْءٌ عَجِيبٌ

    Dedi ki: "Vay bana! Ben yaşlı bir kadın, kocam da ihtiyar iken mi doğuracağım? Şüphesiz bu şaşılacak bir şeydir."

73. 73

    قَالُوٓا۟ أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ رَحْمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَٰتُهُۥ عَلَيْكُمْ أَهْلَ ٱلْبَيْتِ إِنَّهُۥ حَمِيدٌ مَّجِيدٌ

    Dediler ki: "Allah'ın işine mi şaşıyorsun? Ey ev halkı! Allah'ın rahmeti ve bereketleri sizin üzerinizedir. Şüphesiz O övgüye layıktır, yücedir."

74. 74

    فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَٰهِيمَ ٱلرَّوْعُ وَجَآءَتْهُ ٱلْبُشْرَىٰ يُجَٰدِلُنَا فِى قَوْمِ لُوطٍ

    İbrâhîm'den korku gidip kendisine müjde geldiğinde, Lût kavmi hakkında bizimle tartışmaya girişti.

75. 75

    إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٌ مُّنِيبٌ

    Şüphesiz İbrâhîm çok yumuşak huylu, çok içli ve kendisini Allah'a verendi.

76. 76

    يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَآ إِنَّهُۥ قَدْ جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ ءَاتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ

    "Ey İbrâhîm! Bundan vazgeç; şüphesiz Rabbinin emri gelmiştir ve onlara geri çevrilmeyecek bir azap gelecektir."

77. 77

    وَلَمَّا جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَٰذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ

    Elçilerimiz Lût'a geldiğinde, onlar yüzünden kaygılandı, göğsü daraldı ve dedi ki: "Bu, çetin bir gündür."

78. 78

    وَجَآءَهُۥ قَوْمُهُۥ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ قَالَ يَٰقَوْمِ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِى هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِى ضَيْفِىٓ أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ

    Kavmi ona koşarak geldi; daha önce de kötülükler işliyorlardı. Dedi ki: "Ey kavmim! İşte kızlarım; onlar sizin için daha temizdir. Allah'tan sakının ve konuklarım hakkında beni utandırmayın. İçinizde aklı başında bir adam yok mu?"

79. 79

    قَالُوا۟ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِى بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ

    Dediler ki: "Andolsun senin kızlarında bir hakkımız olmadığını biliyorsun ve sen bizim ne istediğimizi elbette bilirsin."

80. 80

    قَالَ لَوْ أَنَّ لِى بِكُمْ قُوَّةً أَوْ ءَاوِىٓ إِلَىٰ رُكْنٍ شَدِيدٍ

    Dedi ki: "Keşke size karşı bir gücüm olsaydı ya da sağlam bir dayanağa sığınabilseydim."

81. 81

    قَالُوا۟ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓا۟ إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ ٱلصُّبْحُ أَلَيْسَ ٱلصُّبْحُ بِقَرِيبٍ

    Dediler ki: "Ey Lût! Biz Rabbinin elçileriyiz; onlar sana asla ulaşamayacak. Gecenin bir bölümünde ailenle birlikte yola çık ve içinizden hiç kimse geri dönüp bakmasın; karın başka. Şüphesiz onlara isabet eden ona da isabet edecektir. Onlara vaat edilen vakit sabahtır. Sabah yakın değil mi?"

82. 82

    فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ مَّنضُودٍ

    Emrimiz geldiğinde, oranın üstünü altına getirdik ve üzerine, istif edilmiş pişmiş çamurdan taşlar yağdırdık;

83. 83

    مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ وَمَا هِىَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ بِبَعِيدٍ

    Rabbinin katında işaretlenmiş olarak. Bunlar zalimlerden uzak değildir.

84. 84

    وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥ وَلَا تَنقُصُوا۟ ٱلْمِكْيَالَ وَٱلْمِيزَانَ إِنِّىٓ أَرَىٰكُم بِخَيْرٍ وَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيطٍ

    Medyen'e de kardeşleri Şuayb'ı gönderdik. Dedi ki: "Ey kavmim! Allah'a kulluk edin; sizin için O'ndan başka ilah yoktur. Ölçüyü ve tartıyı eksik yapmayın. Şüphesiz ben sizi bir bolluk içinde görüyorum ve şüphesiz sizin için kuşatıcı bir günün azabından korkuyorum.

85. 85

    وَيَٰقَوْمِ أَوْفُوا۟ ٱلْمِكْيَالَ وَٱلْمِيزَانَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

    Ey kavmim! Ölçüyü ve tartıyı adaletle tam yapın; insanların eşyalarını eksiltmeyin ve yeryüzünde bozgunculuk yaparak taşkınlık etmeyin.

86. 86

    بَقِيَّتُ ٱللَّهِ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍ

    Mümin iseniz, Allah'ın bıraktığı sizin için daha hayırlıdır. Ben sizin üzerinize bir koruyucu değilim."

87. 87

    قَالُوا۟ يَٰشُعَيْبُ أَصَلَوٰتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَآ أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِىٓ أَمْوَٰلِنَا مَا نَشَٰٓؤُا۟ إِنَّكَ لَأَنتَ ٱلْحَلِيمُ ٱلرَّشِيدُ

    Dediler ki: "Ey Şuayb! Namazın mı sana, atalarımızın kulluk ettiklerini bırakmamızı ya da mallarımızda dilediğimizi yapmamayı emrediyor? Şüphesiz sen yumuşak huylusun, aklı başındasın."

88. 88

    قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّى وَرَزَقَنِى مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَىٰ مَآ أَنْهَىٰكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا ٱلْإِصْلَٰحَ مَا ٱسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِىٓ إِلَّا بِٱللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

    Dedi ki: "Ey kavmim! Ne dersiniz, Rabbimden apaçık bir delil üzere isem ve O bana katından güzel bir rızık vermişse. Size yasakladığım şeyde size aykırı davranmak istemiyorum. Ben ancak gücüm yettiğince düzeltmek istiyorum. Başarım ancak Allah iledir; O'na tevekkül ettim ve O'na yöneliyorum.

89. 89

    وَيَٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِىٓ أَن يُصِيبَكُم مِّثْلُ مَآ أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَٰلِحٍ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِّنكُم بِبَعِيدٍ

    Ey kavmim! Bana karşı geliş, sakın Nûh kavminin ya da Hûd kavminin ya da Sâlih kavminin başına gelenin benzerini size de getirmesin. Lût kavmi de sizden uzak değildir.

90. 90

    وَٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِيمٌ وَدُودٌ

    Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na yönelin. Şüphesiz Rabbim çok merhametlidir, çok sevendir."

91. 91

    قَالُوا۟ يَٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَىٰكَ فِينَا ضَعِيفًا وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَٰكَ وَمَآ أَنتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ

    Dediler ki: "Ey Şuayb! Söylediklerinin çoğunu anlamıyoruz ve şüphesiz seni içimizde zayıf görüyoruz. Ailen olmasaydı, seni mutlaka taşlardık. Sen bize üstün değilsin."

92. 92

    قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَهْطِىٓ أَعَزُّ عَلَيْكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَٱتَّخَذْتُمُوهُ وَرَآءَكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّى بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

    Dedi ki: "Ey kavmim! Ailem size Allah'tan daha mı üstün geliyor? O'nu arkanıza atıp unuttunuz. Şüphesiz Rabbim yaptıklarınızı kuşatmıştır.

93. 93

    وَيَٰقَوْمِ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّى عَٰمِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَٰذِبٌ وَٱرْتَقِبُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُمْ رَقِيبٌ

    Ey kavmim! Elinizden geleni yapın; ben de yapıyorum. Aşağılayıcı azabın kime geleceğini ve kimin yalancı olduğunu yakında bileceksiniz. Gözetleyin; ben de sizinle birlikte gözetleyenim."

94. 94

    وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَٰرِهِمْ جَٰثِمِينَ

    Emrimiz geldiğinde, Şuayb'ı ve onunla birlikte iman edenleri katımızdan bir rahmetle kurtardık. Zulmedenleri ise o korkunç ses yakaladı ve yurtlarında diz üstü çöküp kaldılar.

95. 95

    كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ أَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ

    Sanki orada hiç yaşamamışlardı. Bilin ki, Semûd uzak olduğu gibi Medyen de uzak olsun!

96. 96

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ

    Andolsun Mûsâ'yı ayetlerimizle ve apaçık bir delille gönderdik;

97. 97

    إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَآ أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ

    Firavun'a ve ileri gelenlerine. Onlar Firavun'un emrine uydular; oysa Firavun'un emri doğruya götürücü değildi.

98. 98

    يَقْدُمُ قَوْمَهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ فَأَوْرَدَهُمُ ٱلنَّارَ وَبِئْسَ ٱلْوِرْدُ ٱلْمَوْرُودُ

    Kıyamet günü kavminin önüne geçer ve onları ateşe götürür. Ne kötü bir varış yeridir!

99. 99

    وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَٰذِهِۦ لَعْنَةً وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ بِئْسَ ٱلرِّفْدُ ٱلْمَرْفُودُ

    Bu dünyada da kıyamet gününde de bir lanetle izlendiler. Ne kötü bir bağıştır o verilen!

100. 100

     ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيْكَ مِنْهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ

     Bunlar, beldelerin haberlerindendir; sana anlatıyoruz. Onlardan ayakta olan da var, biçilmiş olan da.

101. 101

     وَمَا ظَلَمْنَٰهُمْ وَلَٰكِن ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَمَآ أَغْنَتْ عَنْهُمْ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِى يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ لَّمَّا جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ

     Onlara biz zulmetmedik; fakat kendilerine zulmettiler. Rabbinin emri geldiğinde, Allah'tan başka yalvardıkları ilahları kendilerine hiçbir şey kazandırmadı ve onlara yıkımdan başkasını artırmadı.

102. 102

     وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلْقُرَىٰ وَهِىَ ظَٰلِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُۥٓ أَلِيمٌ شَدِيدٌ

     Rabbinin yakalaması işte böyledir; zulmederken beldeleri yakaladığında. Şüphesiz O'nun yakalaması acıdır, çetindir.

103. 103

     إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ ٱلْـَٔاخِرَةِ ذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ ٱلنَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ

     Şüphesiz bunda, ahiret azabından korkan için bir ayet vardır. O, insanların toplanacağı bir gündür ve o, tanık olunacak bir gündür.

104. 104

     وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ

     Onu ancak sayılı bir süre için erteliyoruz.

105. 105

     يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ فَمِنْهُمْ شَقِىٌّ وَسَعِيدٌ

     O geldiği gün, O'nun izni olmadan hiç kimse konuşamaz. İçlerinde mutsuz olan da vardır, mutlu olan da.

106. 106

     فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُوا۟ فَفِى ٱلنَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ

     Mutsuz olanlar ateştedir; orada onların bir soluyuşu ve hıçkırışı vardır.

107. 107

     خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ

     Rabbinin dilemesi dışında, gökler ve yer durdukça orada süreklidirler. Şüphesiz Rabbin dilediğini yapandır.

108. 108

     وَأَمَّا ٱلَّذِينَ سُعِدُوا۟ فَفِى ٱلْجَنَّةِ خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ عَطَآءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ

     Mutlu olanlar ise cennettedir; Rabbinin dilemesi dışında, gökler ve yer durdukça orada süreklidirler. Kesintisiz bir bağıştır.

109. 109

     فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هَٰٓؤُلَآءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُهُم مِّن قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍ

     Bunların kulluk ettikleri hakkında şüphe içinde olma. Onlar, daha önce atalarının kulluk ettiği gibi kulluk ediyorlar. Şüphesiz biz, paylarını eksiltmeden onlara vereceğiz.

110. 110

     وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ

     Andolsun Mûsâ'ya kitabı verdik ve onda ayrılığa düşüldü. Rabbinden geçmiş bir söz olmasaydı, aralarında hüküm verilirdi. Şüphesiz onlar, ondan kuşku veren bir şüphe içindedir.

111. 111

     وَإِنَّ كُلًّا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَٰلَهُمْ إِنَّهُۥ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

     Şüphesiz Rabbin, herkese yaptıklarının karşılığını tam olarak verecektir. Şüphesiz O, yaptıklarından haberdardır.

112. 112

     فَٱسْتَقِمْ كَمَآ أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا۟ إِنَّهُۥ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

     Öyleyse emrolunduğun gibi dosdoğru ol; seninle birlikte yönelenler de. Taşkınlık etmeyin; şüphesiz O, yaptıklarınızı görendir.

113. 113

     وَلَا تَرْكَنُوٓا۟ إِلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ فَتَمَسَّكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ

     Zulmedenlere meyletmeyin; yoksa size ateş dokunur. Sizin için Allah'tan başka dostlar yoktur ve sonra yardım da görmezsiniz.

114. 114

     وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ طَرَفَىِ ٱلنَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ ٱلَّيْلِ إِنَّ ٱلْحَسَنَٰتِ يُذْهِبْنَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّٰكِرِينَ

     Gündüzün iki ucunda ve gecenin yakın saatlerinde namazı kıl. Şüphesiz iyilikler kötülükleri giderir. Bu, öğüt alanlar için bir öğüttür.

115. 115

     وَٱصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ

     Sabret; şüphesiz Allah, iyilik yapanların karşılığını boşa çıkarmaz.

116. 116

     فَلَوْلَا كَانَ مِنَ ٱلْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُو۟لُوا۟ بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْفَسَادِ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ وَٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مَآ أُتْرِفُوا۟ فِيهِ وَكَانُوا۟ مُجْرِمِينَ

     Sizden önceki nesiller içinde, yeryüzünde bozgunculuğu engelleyen akıl sahipleri bulunmalı değil miydi? İçlerinden kurtardığımız az kimseler dışında. Zulmedenler ise, kendilerine verilen refahın ardına düştüler ve suçlular oldular.

117. 117

     وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ ٱلْقُرَىٰ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ

     Rabbin, halkı düzeltenler olduğu hâlde beldeleri haksızca helak edecek değildi.

118. 118

     وَلَوْ شَآءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ ٱلنَّاسَ أُمَّةً وَٰحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ

     Rabbin dileseydi, insanları tek bir ümmet yapardı; oysa ayrılığa düşmeye devam ederler.

119. 119

     إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ

     Rabbinin merhamet ettikleri başka. Onları bunun için yarattı. Rabbinin şu sözü tamamlandı: "Cehennemi, insanlardan ve cinlerden topluca dolduracağım."

120. 120

     وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِۦ فُؤَادَكَ وَجَآءَكَ فِى هَٰذِهِ ٱلْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ

     Elçilerin haberlerinden, kalbini sağlamlaştıracak olan her şeyi sana anlatıyoruz. Bunda sana gerçek, müminlere de bir öğüt ve hatırlatma geldi.

121. 121

     وَقُل لِّلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَٰمِلُونَ

     İman etmeyenlere de ki: Elinizden geleni yapın; biz de yapıyoruz.

122. 122

     وَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنَّا مُنتَظِرُونَ

     Bekleyin; biz de bekliyoruz.

123. 123

     وَلِلَّهِ غَيْبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ ٱلْأَمْرُ كُلُّهُۥ فَٱعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

     Göklerin ve yerin gaybı Allah'a aittir ve bütün işler O'na döndürülür. Öyleyse O'na kulluk et ve O'na tevekkül et. Rabbin yaptıklarınızdan habersiz değildir.

Arapça Kur’an metni Tanzil Project tarafından hazırlanmıştır (Uthmani imlası, sürüm 1.1). Lisans: Creative Commons Attribution 3.0 —tanzil.net