Âdiyât Suresi

Kur’anBu sayfadaki bilgilerin ana kaynak seviyesi

Âdiyât suresi 11 ayettir ve adı "koşanlar" anlamına gelir. Beş ayetlik bir yeminle açılır, ardından tek bir hüküm gelir: insan Rabbine karşı çok nankördür.

Konular
Sure numarası
100. sure
Arapça adı
العاديات
Ayet sayısı
11 ayet
Nüzul yeri
Mekki (Mekke dönemi)
Nüzul sırası
14.
Cüz
30. cüz
Ana konusu
İnsanın nankörlüğü ve gizlenenlerin ortaya çıkması

Adının anlamı

Âdiyât, a-d-v kökünden gelir ve hızla koşanlar anlamındadır. Klasik tefsirlerde çoğunlukla savaş atları olarak açıklanır.

Temel temaları

  • nankörlük
  • mal sevgisi
  • hesap

Âdiyât suresi — Arapçası ve anlamı

Aşağıdaki Türkçe anlam bu siteye aittir; herhangi bir mealden alınmamıştır. Amacı ayetin ne dediğini açık Türkçeyle aktarmaktır, basılı bir mealin yerini tutmaz. Anlam metni Arapçanın karşılığı değil, karşılığının aktarımıdır — esas olan Arapça metindir.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا

    Soluya soluya koşanlara yemin olsun,

  2. فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا

    Tırnaklarıyla çarpıp kıvılcım çıkaranlara,

  3. فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا

    Sabah vakti baskın yapanlara,

  4. فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا

    Derken orada toz duman kaldıranlara,

  5. فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا

    Ve bununla bir topluluğun ortasına dalanlara.

  6. إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ

    İnsan gerçekten Rabbine karşı çok nankördür.

  7. وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

    Ve kendisi de buna şahittir.

  8. وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

    Doğrusu o, mal sevgisi bakımından çok katıdır.

  9. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ

    Bilmez mi ki kabirlerdekiler dışarı çıkarıldığında,

  10. وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ

    Ve göğüslerde olanlar derlenip ortaya konduğunda,

  11. إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ

    O gün Rableri onlardan elbette haberdardır.

Arapça Kur’an metni Tanzil Project tarafından hazırlanmıştır (Uthmani imlası, sürüm 1.1). Lisans: Creative Commons Attribution 3.0 —tanzil.net

Yeminin uzunluğu

Sure beş ayet boyunca yemin eder, sonra tek cümlelik hükmü söyler: "İnsan gerçekten Rabbine karşı çok nankördür."

Klasik tefsirlerde bu orantı üzerinde durulur. Yemin edilen şeyler hız, güç ve kararlılık taşır; hüküm ise bunun tersini bildirir.

Yedinci ayet dikkat çekicidir: insan bu nankörlüğe kendisi şahittir. Yani bilmediği için değil, bildiği hâlde.

Göğüslerde olanın ortaya konması

Onuncu ayette "göğüslerde olanlar derlenip ortaya konduğunda" denir. Kullanılan fiil dağınık bir şeyin toplanmasını bildirir.

Klasik tefsirlerde bu ifade, kabirlerin açılmasıyla birlikte anılması bakımından ele alınır: dışarıda olan da içeride olan da ortaya çıkar.

Sure "Rableri onlardan haberdardır" ifadesiyle biter. El-Habîr ismi bu sitede ayrı bir sayfada ele alınmaktadır.

Kaynaklar

  • Kur’an
    Âdiyât 100:1-11 — Surenin metni
  • Klasik kaynak
    Tefsir literatürü — Yemin edilenlerin savaş atları olarak açıklanması

Son güncelleme: